تراشکاری یک
فرآیند ماشینکاری است که در آن یک
ابزار برش تقریباً ثابت نگه داشته میشود تا قطعه کار در حال چرخش را ببرد. ابزار برش میتواند به آرامی به جلو و عقب و به داخل و خارج حرکت کند تا اشکال استوانهای و سطوح صاف را روی قطعه کار ببرد. تراشکاری معمولاً با یک
ماشین تراش انجام میشود.
معمولاً اصطلاح "تراشکاری" برای برش سطوح خارجی استفاده میشود، و "
بورینگ" برای سطوح داخلی، یا سوراخها. بنابراین عبارت "تراشکاری و بورینگ" خانواده بزرگتری از فرآیندها را که به عنوان ماشینکاری با ماشین تراش شناخته میشوند، دستهبندی میکند. علاوه بر این، "روتراشی" برش دادن انتهای قطعه کار برای ایجاد سطوح صاف است.
تراشکاری معمولاً با استفاده از یک دستگاه دستی یا
کنترل عددی کامپیوتری (CNC) ماشین تراش. با یک ماشین تراش دستی، اپراتور دستهها را میچرخاند تا ابزار برش را حرکت دهد. در یک ماشین تراش CNC، ابزار برش توسط یک کامپیوتر حرکت داده میشود و موتورهای الکتریکی را کنترل میکند تا مسیر از پیش برنامهریزی شده را دنبال کنند. ماشینهای تراش دستی اولیه میتوانستند برای تولید اشکال هندسی پیچیده، حتی
اجسام افلاطونی، استفاده شوند، هرچند این کار امروزه معمولاً با ماشینهای CNC انجام میشود.